Mario’s trap

Vandaag stond er weer een Oosterschelde duikje op de planning. Omdat de hoogwater kentering zo rond half twaalf zou zijn, kon iedereen lekker uitslapen. Nou echt uitslapen was het niet voor iedereen, maar het was in ieder geval wat later dan normaal. Tussen de mooie tulpenvelden reden wij over wegen die ons richting Anna Jacobapolder leiden. Mario’s trap, de trap waar wij met zijn alle aan hebben bijgedragen. Door deze bijdrage wordt Mario niet meer vergeten.

Voordat wij te water gingen, waren er al duikers ons voor. Er was zelfs een groep die Sepiarekken aan het plaatsen waren. Wat mooi dat duikers zo de natuur helpen!

Op ons gemak hebben wij tussen het kletsen door onze setjes opgebouwd. Sandra wilde vandaag perse navigeren en mij de weg wijzen onder water. Dus voordat wij te water zijn gegaan, hebben wij ons kompas gesteld op de “veilige haven”. Dit is hier niet de trap, maar de baai rechts van de trap. Rustig afgedaald en koers gezet op 10 graden richting de helling. Daar aangekomen nog even de oren goed geklaard om daarna naar rechts te gaan. Ondertussen zijn we rustig afgedaald naar maximaal 13 meter. Sandra druk met het navigeren en ik kreeg de taak om de diepte in de gaten te houden. Tussendoor de bodem afgezocht naar wat moois. Wij passeerden diverse Sepiarekken. Oude op een diepte van ongeveer 12-15 meter en de nieuwe rond de 6 meter. Onder ons hadden de krabben het druk met van alles en nog wat. Hooiwagenkrabben waren bezig om zich te camoufleren. Botervisjes zwommen tussen de Oesterschelpen. Soms bleven ze rustig liggen om op de foto gezet te worden. Brede Ringsprietslakken baanden hun weg over de zand bodem. Na een klein half uurtje zijn wij naar een meter of 8 gegaan om vandaaruit weer terug te gaan. Sandra probeerde haar kompas koers koste wat het kost aan het houden, maar de natuurlijke elementen weerhielden haar hiervan. Met het volgen van de Oesterwand waren wij heen gekomen dus ging het ook terug lukken, zag ik haar denken. Op de terugweg is iedereen volgens mij dezelfde Sepia tegengekomen. Nu snap ik ook wel waarom hij zijn tentakels uitstak toen wij aankwamen. Hij/zij was al die pottenkijkers met duikbrillen zat vermoed ik. En hij heeft nog gelijk ook. Tussen het rode draadwier zaten Groenewierslakken en Flamenco platwormen verstopt. Ook werd er nog een Zeedonderpad gespot en sommige van ons hebben zelfs jonge Snotolfjes gezien. Na 50 minuten kwamen wij terug uit bij de steiger van de veerdienst. Rustig opgestegen en op kompas koers “huis” naar de trap gedoken. Snuffelend tussen alle stenen en wieren genietend van deze mooie duiklocatie.

Na de duik hebben wij lekker uit de wind tussen de auto’s nagepraat en genoten van al het lekkers dat was meegebracht. Al met al weer een mooie duik met een watertemperatuur die nu richting de 11 graden gaat en het zicht was tussen de 5 a 6 meter. Ook vandaag was het weer eerlijk verdeeld tussen de droog en natpak duikers, hoewel sommige droogpakduikers ook helaas wat nattigheid hebben gevoeld.

Terugrijdend was het weer genieten van de mooie bollenvelden. Een veld rood, een veld paars, een veld blauw. Prachtig. Foto’s zijn zoals jullie gewend zijn weer te bekijken in ons online album van deze duik.

• Foto’s

Volgende week duiken we vanwege de Springtij in de Grevelingen. Nieuwe Kerkweg is dan locatie!