Het voorjaar laat het herstel en het ontwaken van de natuur weer prachtig aan ons zien. Onderweg mochten wij de kleurrijke tulpenvelden; de nieuwe frisse groene bladeren aan de bomen en de fruitbloesems bewonderen.
De teruggekeerde flamingo’s knikte ons vriendelijk toe.
Als kantwacht zag ik de bubbels van de zwart, groen en oranje gebrilde mannen recht voorwaarts wegdwarrelen en al snel verkleinen.
Zeeën van tijd had ik met het vooraf aangegeven en verwachte uur voordat ik de luchtbellen kon ontwaren. Of ik mij u werkelijk als een vis in het water voelde op het droge?
Waar ik normaliter kies voor het rechterpad, koos ik met mijn neus naar de Zeelandbrug en de trap naar beneden naar het water eigenwijs voor het linkerpad.
Deze keer niet alleen de mooie plaatjes van een wandeling in de frisse natuur.
Er ‘geen woorden (in dit geval: beelden) aan vuil maken’, zal niks oplossen.
Terugkeren met een gevulde zak met vuil wel…
Deze viezigheid mag echt niet in het water terecht komen. Dat staat als een paal boven water.
Terwijl onze kantwacht ons gedag zwaaide, verdwenen wij onderwater. Eerst even rustig settelen en toen het oké teken werd gegeven, daalden wij verder af. Bij het eerste de beste grote Basaltblok kwam een Groene Zeedonderpad ons tegemoet. Nadat wij dit groene monster op beeld hadden gezet, zijn wij richting de pijlers van de brug gegaan. Toen de bodem steeds meer bezaaid was met mosselen en Zeesterren, wisten wij dat wij dicht bij de pijlers waren. Omdat het opkomend water was, zijn wij links om de pijlers gegaan. Van achter de pijlers zijn wij langzaam wat dieper gegaan zoekend naar wat dan ook. Botervisje hier… Botervisje daar…
Lex seinde mij in mijn ogen omdat hij wat gevonden had. Twee mooie Satijnslakken!! Natuurlijk werden deze op beeld gezet. Niet veel later was het de beurt aan Taco. Hij had een Flamenco platworm gespot! Ook zagen wij op de heen “reis” nog een mooie Zee Dahlia.
Het was zo rond de veertig minuten toen wij het iets ondieper opzochten. Eenmaal op de vijf/ zes meter hebben wij ons met de stroming mee terug laten glijden. Tussen alle mooie verschillende soorten en kleuren wieren, kwamen wij op het laatst nog onze eerste Harelijkslak tegen!
Na bijna zeventig minuten kwamen wij weer boven bij de trap, waar onze kantwacht ons vol enthousiasme stond op te wachten.
In het heerlijke voorjaars zonnetje hebben wij nog even nagepraat en genoten van een heerlijk stuk Amarenebrood en appelkoeken.
Beeldmateriaal is te bekijken via onderstaande links.
Voor volgende week hebben jullie het voor het uitkiezen. Er staat voor zowel de Eerste- als Tweede Paasdag een duik gepland. Natuurlijk mag je ook bij beide duiken aansluiten.
Redacteurs: Jeff & Sandra