Mei staat al jaren te boek als ‘mei-maand = Sepia maand’. Daarom gaan we steevast in deze maand minimaal 1 keer naar de Bergse Diepsluis. Het was vandaag dus geen ritje richting Goeree-Overflakkee, maar naar het eiland Tholen.
Veel te vroeg reden wij langs het strand van de Bergse Diepsluis met de gedachte dat wij de eerste zouden zijn. Maar dat bleek weer eens niet waar te zijn. Lex had net zijn auto voor ons op de wel bekende plek geparkeerd.
Nadat de setjes klaar waren gemaakt en werden omgehangen, werd er begonnen met het overwinnen van de bergtocht richting de duiktrap.
Bij de trap werden de laatste spullen omgedaan en het water ingestapt. Terwijl onze natpakken vol liepen met water, werden de kompassen gezet en verdwenen de buddyparen één voor één onderwater.
Het duikplan was om weer eens naar rechts te gaan achterlangs het platform en de lsngs de Sepiarekken. Hopende om de Zeehaas slak te vinden naast uiteraard de Sepia’s. Maar helaas, beide zijn door geen van de duikers gespot.
Het platform is mooi begroeid en ook de Sepiarekken aan de rechterkant zijn mooi aa gegroeid en voorzien van kleine Sepia-eitjes. De bodem is onder de 8 meter voorzien van een zwart/witte schimmel, maar ondanks dat is er toch nog leven te bekennen. Naast de Sepia-eitjes zijn de rekken ook uitgebreid met diverse zakpijpen en lopen de Hooiwagenkrabben en “gewone” krabben driftig heen en weer.
In het ondiepere deel liggen de Oesterschelpen weer verdeeld over de bodem, soms omwikkeld door wieren. Op de wieren zitten de Groene Wierslakken hun buikje vol te eten. Tussen de Oesters zijn stukken van zand waar de Slibanemonen en Weduwrozen zich van hun mooiste kant laten zien. Kleine Heremietkreeftjes rennen weg van het licht en soms blijven ze zitten alsof ze willen vertellen… MAAK DIE FOTO MAAR!!!
Bijna terug bij de instap zijn wij nog opzoek gegaan naar de Gehoornde- of Steenslijmvis. Ook die hebben wij vandaag niet gezien. Lex overigens wel. Het visje was hem te vlug af. Geen beeld is…
In het ondiepste deel rondom de trappen vind ik persoonlijk ook één van de mooiste stukken van deze duiklocatie. Daar zijn de Paardenanemonen in grote getalen en in diverse kleuren sierlijk aanwezig.
Na bijna een uur en een kwartier was iedereen weer terug bij de trap, waarna de terugtocht naar de auto’s kon beginnen. In het zonnetje met een redelijk windje hebben wij met elkaar nog lekker kunnen napraten. Nadat de koffie en thee op was, is iedereen huiswaarts gegaan. Sommige hebben nog even een pitstop gemaakt bij het tankstation om de flessen te vullen.
Foto’s en video’s zijn te bewonderen via onderstaande links:
Heb jij je al opgegeven voor het duikweekend? Dat kan nog Duikweekend 2026.
Een andere datum die je wellicht alvast in je agenda kunt zetten is de Memorial duik / BBQ op 6 september!