Het artikel van vandaag bestaat uit twee verslagen.

Eindelijk de eerste duik van het jaar voor mij. Zo blij als een kind alles nagekeken, opgeladen etc..  spullen netjes klaargezet bij de voordeur. Nog een nachtje slapen en gaan! Nacht was een beetje kort om 5 uur vertrok mijn logee naar het vliegveld. Die heb ik uitgezwaaid. De dag begon dus al lekker vroeg. Nog even terug naar bed. Wekker keurig op half acht gezet. Echter half acht vertrekken ipv bed uit. Oeps.

Toch maar even de buddies laten weten dat het wat later wordt. Terwijl ik nog aan het ontbijt zit, komt de zonsopgang bij Dreischor van Lex al binnen. Dus hup ontbijt achter de kiezen en gaan.

Bij Dreischor wachten Lex en Peter me al met een wijzend foei vingertje op. Gelukkig is het me snel vergeven en na een hartelijke begroeting gauw setje opbouwen. Ik loop naar mijn auto, klik de achterklep open, kijk en …… shit. Een autobak vol met spullen, maar geen duikkoffer. Gewoon de hele kist vergeten! Lex en Peter vonden het hilarisch. Ik ben bang dat ik dit nog weleens te horen ga krijgen.

Ik heb een uur heerlijk, rustig in het zonnetje gezeten. Beetje uitkijkend over het water. Onderwijl waren de mannen lekker aan het duiken. De verwachting was dat het zicht niet zo best zou zijn, maar dat bleek mee te vallen. Ze zijn bijna een uur weggeweest met een temperatuur van 6 graden op 8 meter. Het blijkt dat het onderwaterleven weer langszaam wakker en tevoorschijn komt. Vele kleine garnalen, kleine kreeften en tientallen krabbetjes zijn alweer actief en ook de zakpijpen komen weer tevoorschijn. Het hoogtepunt van de duik waren de twee zeedonderpadden die ze gezien hebben. Lex heeft een prachtig filmpje mee naar boven gebracht. Het bekijken is absoluut de moeite waard. Hoewel de ochtend anders liep dan verwacht, was het heerlijk om weer met de buddies aan de waterkant te zijn en lekker bij te kletsen en te lachen met elkaar. Dat er dit jaar maar nog veel van deze ochtenden mogen komen, maar dan wel graag met duikspullen.

Gast redacteur Susan

De ochtend begon voor mij (pensionado) heel vroeg. Opstaan, aankleden, eten, spullen pakken en op weg naar Dreischor voor een duik bij het Frans Kokrif. Daar aangekomen bleek dat ik niet de eerste was, uiteraard was Lex al aanwezig. Verder was de parkeerplaats helemaal leeg. Daar was het wachten op nummer drie, Susan. Die liet weten ietwat verlaat te zijn. Kan gebeuren. Lex en ik hebben lekker staan oh-en. Na enige tijd kwam Susan aan. Even bij kletsen en daarna spullen in elkaar zetten. Maar ja, dan moet je wel je duikkist meenemen. Helaas, de kist van Susan stond nog in de gang thuis. En even heen en weer rijden was geen optie. Dus uiteindelijk twee duikers en een kantwacht.

Voor mij alweer de achtste duik dit jaar. Ik begin al aan de lage watertemperatuur te wennen. Een stukje uitzwemmen, langs de reefballs naar zo’n 7 à 8 meter. Ondanks de berichten over een slecht zicht viel het niet tegen, zo’n 1 à 2 meter. Heel veel krabbetjes, mini garnaaltjes, wat (kleine) kreeften en in een holletje een groene zeedonderpad. Lex heeft daar een filmpje van gemaakt. Heel mooi en de moeite waard om die te bekijken. Een rondje gemaakt en bijna bij de steiger weer omhoog. Daar hoorden we dat er ook een donderpad bij een van de palen van de steiger was gezien. Nog even naar beneden en inderdaad, ook daar een zeedonderpad.

Na 53 minuten de duik beëindigd. Zoals gezegd, redelijk zicht, de watertemperatuur op 8 meter 5 graden, aan de oppervlakte 7 graden. Het gaat met de temperatuur de goede kant uit met mooie dagen met hoge temperaturen in het vooruitzicht.

Afbouwen en lekker een bakkie koffie of thee met wat lekkers erbij. Lekker bijkletsen en weer terug naar huis. Spoelen, douchen en eten. Een heerlijke dag.

Gast redacteur Peter

Foto’s en filmpjes zijn te bekijken via 2026-03-01 | Boven en onderwater.